poniedziałek, 23 czerwca 2014

Czasy przeszłe indefinido i perfecto

O ile porównanie czasów pretérito indefinido i pretérito perfecto nie przysparza aż takich problemów jak rozróżnienie czasów indefinido oraz imperfecto, zawsze warto przypomnieć sobie co nieco. Początkujący z kolei z pewnością wyniosą wiele korzyści z lektury dzisiejszego artykułu.

Pretérito perfecto
Pretérito indefinido
Czas perfecto mówi o czynnościach zakończonych które miały miejsce w okresie który nie jest zakończony (hoy, esta semana, este mes):
Hoy he comido en un restaurante. Dzisiaj jadłem w restauracji
Czas indefinido mówi o czynnościach zakończonych które miały miejsce w okresie który jest zakończony (ayer, anoche, anteayer, la semana pasada, hace dos meses):
Ayer comí en un restaurante. Wczoraj jadłem w restauracji.
Czas perfecto mówi również o naszych doświadczeniach, o tym co się wydarzyło aż do teraźniejszości:
¿Has estado en Alemania alguna vez? Czy byłeś kiedykolwiek w Niemczech?
He leido este libro. Przeczytałem tę książkę.
Czas indefinido mówi o czynności która wydarzyła się w konkretnym momencie w przeszłości:
Hace dos años estuve en Alemania. Dwa lata temu byłem w Niemczech.
W zdaniach przeczących gdy nie jest określony czas (hoy,esta semana) a kontekst nie wskazuje na dzień dzisiejszy, mówimy o tym że dana czynność nie wydarzyła się nigdy.
Nunca he visto esta película. Nigdy nie widziałem tego filmu.
Zdania przeczące w czasie indefinido mogą mówić jedynie o niewydarzeniu się czynności w konkretnym, zakończonym już okresie czasu:
Ayer no fui en el cine. Wczoraj nie poszedłem do kina.
Pretérito perfecto mówi o czynnościach mających wpływ na teraźniejszość, pojawia się również w zdaniach które stanowią nową informację dla kogoś chociaż mogły się wydarzyć niekoniecznie dzisiaj ale na przykład tydzień temu.
Sabes, Manuela se ha roto la pierna. No puede venir hoy. Wiesz, Manuela złamała sobie nogę. Nie może dzisiaj przyjść.
Indefinido mówi o czynnościach nie mających specjalnego wpływu na teraźniejszość:

Manuela se rompió la pierna hace dos semanas. Manuela złamała sobie nogę dwa tygodnie temu.

Oczywiście pojęcie tego co ma wpływ na teraźniejszość jest rzeczą subiektywną ale zawsze gdy podamy nieaktualną już datę musimy zastosować czas indefinido.
W zdaniach w których pojawia się słowo „siempre”, perfecto mówi o stanie aktualnym który trwał już od dawna:
Pablo siempre ha jugado muy bien. Pablo zawsze grał bardzo dobrze (i gra nadal).
W zdaniach w których pojawia się słowo „siempre” obok czasu indefinido, mówimy o długo trwającym stanie który jest już nieaktualny.
Juanita siempre vivió en su pueblo. Juanita zawsze (całe życie) mieszkała w swojej miejscowości. (Juanita nie żyje).
Typowe określenia czasu to: hoy, esta semana, este mes, este año, hace un rato/momento, hace dos horas, últimamente.
Typowe określenia czasu to: ayer, anteayer, anoche, anteanoche, la semana pasada, el mes pasado, hace dos días; dni tygodnia:el lunes, el martes…; daty: en 1998.


Ćwiczenia
Wstaw czasownik w czasie indefinido lub perfecto:

Hoy ……………………….. (estar) en la farmacia.
Ella siempre ………………………………….. (cantar) muy bien.
En 1985 ……………………………………. (visitar, yo) aquel país.
Mis padres cuando eran jóvenes …………………………………. (visitar) varios países de Asia.
Todavía no …………………………………… (hacer) nada en mi casa.
Últimamente no  ……………………………… (tener) dinero.
El martes pasado no ………………………………. (ir, él) al trabajo.
Hoy ………………………………. (ver, yo) a Juan y ……………………………………………. (hablar, nosotros) un poquito.
Mi familia siempre ………………………………………………. (vivir) aquí. Nos gusta vivir en este barrio.
Roberto ya ……………………………………………. (divorciarse) dos veces.
María ………………………………………….. (licenciarse) hace poco tiempo.
Aunque Marisol es muy joven ……………………………………….. (sobrevivir) dos querras en su país.
Pedro …………………………. (nacer) en 1990, …………………………………. (empezar) a estudiar a los 6 años.

Odpowiedzi:

He estado; ha cantado; visité; visitaron; he hecho; he tenido; fue; he visto, hemos hablado; ha vivido; se ha divorciado; se licenció; ha sobrevivido; nació, empezó; 

Polecamy również:

środa, 11 czerwca 2014

Indefinido czy imperfecto?

O ile zastosowanie każdego z tych czasów z osobna nie sprawia problemów uczącym się, problemy pojawiają się gdy ktoś ma do wyboru oba czasy. Niektórzy też przejawiają tendencję do nadużywania jednego z tych czasów. Czy to również twój problem? Nie załamuj rąk, lepiej się po prostu nauczyć? J

Zastosowanie


Pretérito indefinido de indicativo
Pretérito imperfecto de indicativo
Mówimy o czynności zakończonej która wydarzyła się w okresie czasu który również się zakończył (np. wczoraj):
Ayer Pablo fue al partido. Wczoraj Pablo poszedł na mecz.
Za pomocą imperfecto mówimy o czynnościach zwyczajowych, powtarzających się w przeszłości:

Cuando era pequeño, Pablo iba a partidos. Gdy był mały, Pablo chodził na mecze.
Najczęściej używanymi marcadores temporales są: ayer (wczoraj), anteayer (przedwczoraj), anoche (w nocy), la semana pasada (w zeszłym tygodniu), el mes pasado (w zeszłym miesiącu), hace 4 meses (cztery miesiące temu), alguna vez (pewnego razu, kiedyś) oraz daty.
Najczęściej używanymi marcadores temporales są: antes (dawniej), oraz wiele które mówią o częstotliwości i które są używane również z formami czasu teraźniejszego: normalmente (zazwyczaj), a menudo (często), a veces (czasami), pocas veces (rzadko), casi nunca (prawie nigdy), nunca (nigdy).
Indefinido mówi o czynności: Juan vino a Alemania. Juan przyjechał do Niemiec.
Imperfecto de indicativo używamy aby opisać tło, czas, okoliczności danego wydarzenia: Cuando Juan vino a Alemania hacía mucho calor.
Indefinido niekoniecznie musi mówić o jednorazowej czynności. Mówi również o czynności powtarzającej się o ile jest podana ilość razy:
El mes pasado estuve dos veces en Polonia. W zeszłym miesiącu byłem dwa razy w Polsce.   
Imperfecto mówi o czynności powtarzającej się kiedyś, o czynności zwyczajowej, która wydarzyła się wielokrotnie. Nie podajemy wtedy ilości razy:
Cuando era joven fumaba cigarillos. Gdy byłem młody, paliłem papierosy.
Indefinido niekoniecznie musi mówić o krótkiej czynności. Mówi również o czynności trwającej dłużej o ile ramy czasowe są określone i czynność jest zakończona:
La entrevista duró tres horas. Wywiad trwał 3 godziny.
La niña lloró toda la noche. Dziewczynka płakała całą noc.
Imperfecto mówi o czynności trwającej dłużej niż chwila tylko wtedy gdy mowa jest o dwóch czynnościach przebiegających równocześnie:
Los hombres charlaban y las mujeres bailaban. Mężczyźni rozmawiali a kobiety tańczyły.
Lub gdy podczas trwania jakiejś czynności coś się wydarzyło, w takim przypadku czynność „rozciągnięta w czasie” wyrażona jest poprzez imperfecto zaś wydarzenie punktowe które miało miejsce w trakcie trwania pierwszej czynności- za pomocą indefinido:
Cuando estaban hablando, oyeron algo raro. Gdy rozmawiali, usłyszeli coś dziwnego.
Indefinido może mówić o czynności, wydarzeniu które stało się przyczyną innej czynności:
Manuel no vino a la escuela y por eso la profesora llamó a sus padres. Manuel nie przyszedł do szkoły i dlatego nauczycielka zadzwoniła do jego rodziców
Imperfecto mówi o dłużej trwającym stanie który doprowadził do jakiegoś zdarzenia:
Enrique no quería estudiar y por eso empezó a trabajar. Enrique nie chciał się uczyć i dlatego zaczął pracować.
Indefinido tłumaczony jest na polski formami dokonanymi lub niedokonanymi.
Imperfecto zawsze tłumaczone jest formami niedokonanymi.
Indefinido mówi o stanie nieaktualnym: Elena fue muy bonita. Elena była bardzo ładna (już nie jest).
Imperfecto niekoniecznie musi mówić o tym czy coś jest nieaktualne czy nie: Elena era muy bonita. Elena była bardzo ładna (nie jest istotne jaka jest teraz).
W mowie zależnej indefinido zamienia się na pluscuamperfecto de indicativo, chyba że czasownik wprowadzający (na przykład decir) jest w czasie teraźniejszym:

La preparó.” Przygotowała ją.
Dice que la preparó. (Ktoś) mówi że ją przygotowała.
Imperfecto pojawia się w mowie zależnej gdy czasownik wprowadzający czyjąś wypowiedź jest w czasie przeszłym (indefinido, imperfecto) a zdanie oryginalne wypowiedziane było w czasie teraźniejszym:
Estoy nervioso. Jestem zdenerwowany.
Dijo que estaba nervioso. Powiedział że jest zdenerwowany.


Ćwiczenia

Uzupełnij formami indefinido lub imperfecto de indicativo:
La niña (llorar) ………………………… toda la noche.
 Antes (ella, fumar) …………………………. y (ella, abusar) …………………………… del alcohol.
 En 1985 (nosotros, estar) …………………………………… muchas veces en Madrid.
 Cuando (ella, ser ) ………………………………… joven (ella, soler) ………………………………… trabajar hasta muy tarde.
 Mientras su novio (planchar) ……………………….. ella (hablar) ……………………………… por teléfono.
Ayer ……………………… (ver, yo) una película fantástica.
El domingo pasado mi hijo ……………………………. (estar) enfermo y por eso le ..................... (yo,dar) un antibiótico.
Cervantes ......................... (nacer) en Madrid en 1587.
Hace cinco años ................................ (yo, ir) a París para estudiar francés.
Ayer .................................. (yo,estar) con mis amigos, ................................. (charlar, nosotros) y de repente ................................ (venir,ella).
Ayer (yo, estar) …………………….. en el teatro.
 Ayer mi hijo (tener) …………………. fiebre y lo (yo,llevar) …………………………. al médico.
 El domingo (nosotros, ver) …………………. una película.
 Cuando (yo,tener) ………………………… 18 años, (yo, tener) …………………………… un accidente de moto.
 Como me (doler) ………………………….. la cabeza, no (yo, ir) …………………………. al teatro.

Odpowiedzi:


lloró; fumaba, abusaba; estuvimos; era, solía; planchaba, hablaba; vi; estaba, di; nació; fui; estaba, charlábamos, vino; estuve; tenía, llevé; vimos; tenía, tuve; dolía, fui.

Zobacz też:

poniedziałek, 9 czerwca 2014

El colacho

Już niedługo, bo za niecałe dwa tygodnie w hiszpańskiej wsi Castrillo de Murcia (Castilla y León), jak co roku, odbędzie się osobliwe święto które niegdyś miało na celu ustrzeżenie dzieci urodzonych w danym roku przed diabelskimi czarami i urokami. Jego finał odbywa się w niedzielę po Bożym Ciele a najatrakcyjniejszym (z punktu widzenia turysty) jej momentem jest przeskakiwanie mężczyzny ubranego w żółto czerwony strój (Colacho) nad materacami na których leżą dzieci. Z pewnością ten zwyczaj nie pozostawia nikogo obojętnym, niektórym się podoba, inni uważają go za szczyt głupoty i nieodpowiedzialności. A Wy co sądzicie?

         źródło: http://es.wikipedia.org/wiki/El_Colacho#mediaviewer/Archivo:El_colacho_saltando.jpg

środa, 4 czerwca 2014

Tryb subjuntivo- zastosowanie na przykładzie presente de subjuntivo

MODO SUBJUNTIVO

Tryb subjuntivo w języku hiszpańskim obejmuje cztery czasy gramatyczne. Jego zastosowanie omówimy na przykładzie czasu presente de subjuntivo. Sam czas presente de subjuntivo może być tłumaczony na polski formami trybu oznajmującego, przypuszczającego lub rozkazującego, czasem teraźniejszym bądź przyszłym, z tego powodu zastosowanie trybu subjuntivo sprawia z początku pewne problemy w nauce. Dzisiejszy artykuł ma na celu kompleksowe ukazanie zastosowań subjuntivo. Kolejne artykuły pokazujące się na blogu będą koncentrowały się na konkretnych zastosowaniach trybu subjuntivo oraz konkretnych czasach gramatycznych wchodzących w jego skład.

ZASTOSOWANIE:

1 . Po słowie ojalá (oby), mówiąc o marzeniach i oczekiwaniach:

ojalá + subjuntivo
Ojalá ganen el partido. Oby wygrali mecz.
Ojalá me diga todo. Oby powiedział mi wszystko.

2 . Za pomocą subjuntivo mówimy również o naszych przypuszczeniach, czasownik poprzedzony będzie wtedy słowami takimi jak quizá, quizás, tal vez które tłumaczymy jako ”może”, ”być może”:

quizá/quizás/tal vez + subjuntivo:
Quizás tenga hambre. Może jest głodny/głodna.
Tal vez tenga razón. Może ma rację.

3 . Subjuntivo używamy w zdaniach podrzędnych mówiących o celu, zamiarze. Zdania te wprowadzone przez para que (aby, żeby). Ważne jest aby cel naszego działania był nakierowany na inną osobę. Chcemy wywrzeć na kimś presję:

 Para que + subjuntivo:
He venido para que me digas la verdad. Przyszedłem żebyś powiedział/powiedziała  mi prawdę.
Juanito miente para que sus padres no lo castiguen. Juanito kłamie aby jego rodzice go nie karali.

Trzeba pamiętać że jeśli chcemy odnieść się do czynności którą ktoś wykonuje aby umożliwić lub ułatwić jej wykonanie przez samego siebie używamy bezokolicznika:

Para + infinitivo:
He venido para bailar. Przyszedłem żeby potańczyć.
Juanito miente para tener más caramelos. Juanito kłamie żeby mieć więcej cukierków.
Należy pamiętać że w pytaniach w których pytamy o cel czyjegoś działania używamy trybu indicativo (oznajmującego):

¿Para qué + indicativo?
¿Para qué quieres más dinero? Po co ci więcej pieniędzy?
¿Para qué cortas las verduras? Po co kroisz warzywa?

4 . W zdaniach w których występuje cuando (kiedy) jeśli odwołują się do przyszłości :

Cuando + presente de subjuntivo + futuro imperfecto
Cuando apruebes el examen te compraré la moto. Gdy zdasz egzamin kupię ci motor.

Pamiętajmy o tym że jeśli zdanie w którym pojawia się cuando mówi o teraźniejszości lub przeszłości, używamy trybu indicativo:
Cuando vuelvo a casa, me ducho. Gdy wracam do domu, biorę prysznic. 

5 . W zdaniach rozpoczętych przez antes de que (zanim) lub después de que (po tym jak), gdy czas wykonania danej czynności jest uzależniony od innej osoby:

Antes de que + subjuntivo
Vamos a terminar antes de que venga el jefe. Skończymy zanim przyjdzie szef.

Después de que + subjuntivo
Iré al cine después de que llegue mi hermano. Pójdę do kina gdy przyjdzie twój brat.

Jeśli obie czynności wykonuje ta sama osoba, używamy bezokolicznika:

Antes de/ después de + infinitivo
Iremos al cine antes de comer. Pójdziemy do kina przed jedzeniem.
Iremos al cine después de comer. Pójdziemy do kina po jedzeniu (po tym jak zjemy).

6 . W zdaniach wprowadzonych przez hasta que (dopóki) gdy mówią o przyszłości:

Hasta que + subjuntivo
No cenaremos hasta que venga papá. Nie zjemy kolacji dopóki nie przyjdzie tata.

Zauważ że jeśli mówimy o teraźniejszości lub przeszłości, użyjemy odpowiedniego czasu trybu oznajmującego.

Hasta que + indicativo
No cenamos hasta que llega papá. Nie jemy kolacji dopóki nie przyjdzie tata. 
No fuimos al restaurante hasta que vino papá. Nie wyszliśmy do restauracji dopóki tata nie wrócił.

7 . Gdy mówimy o naszych marzeniach, wymaganiach, rozkazach, potrzebach związanych z czynnością którą ma wykonać druga osoba. Tak więc w zdaniu powinny pojawić się czasowniki typu desear (życzyć), preferir (woleć), querer (chcieć), esperar (oczekiwać), exigir (wymagać), necesitar (potrzebować):

Preferir/esperar/querer/necesitar + que + subjuntivo
Quiero que me leas el libro.Chcę żebyś przeczytał/przeczytała mi książkę.
Necesito que me ayudes. Potrzebuję żebyś mi pomógł.
Prefiero que no habléis de este tema. Wolę żebyście nie rozmawiali na ten temat.

Pamiętajmy że jeśli mówimy o naszych potrzebach które jesteśmy my sami w stanie zaspokoić, używamy bezokolicznika.

Preferir/esperar/querer/necesitar+ infinitivo:
Quiero quedarme en casa. Chcę zostać w domu.
Prefieren bailar. Wolą tańczyć.

Są też przypadki w których nie jest konieczne użycie czasownika przed que, naprzykład gdy składamy życzenia:
Que te diviertas. Obyś się dobrze bawił.
Que tengas suerte. Oby ci się poszczęściło.

Oba te zdania mogłyby być poprzedzone czasownikiem desear lub querer ale gdy mamy jasny kontekst sytuacyjny, nie jest to konieczne.

8 . Subjuntivo używamy w zdaniach w których mówimy że coś nie jest prawdą lub czymś oczywistym.

No está claro/no es obvio/ no es evidente/ no es cierto/ no está demostrado/ no es verdad + que + subjuntivo
No es cierto que sean culpables. Nie jest oczywiste że są winni.
No es verdad que busquen. Nie jest prawdą że cię szukają.

W celu zaprzeczania również możemy użyć konstrukcji no es que+ subjuntivo, sino que + indicativo:
No es que gane mucho sino que no es derrochador. Nie chodzi o to że zarabia dużo ale nie wydaje na prawo i lewo.

Gdy zdanie zawiera wymienione wcześniej wyrażenia ale jest pytaniemużywamy trybu indicativo:
¿No está claro/¿no es obvio/ ¿no es evidente/ ¿no es cierto/ ¿no está demostrado/ ¿no es verdad + que + indicativo?
¿No es verdad que la gasolina ha bajado de precio? Czy to nie prawda że benzyna potaniała?
Jeżeli zdanie jest twierdzące i mówi o prawdziwości pewnych faktów, używamy trybu indicativo.

 Está claro/ es obvio/ es evidente/ es cierto/ está demostrado/ es verdad + que + indicativo
Es cierto que el gobierno no tiene dinero. To pewne że rząd nie ma pieniędzy.
Es verdad que los políticos mienten. To prawda że politycy kłamią.

Tak samo postępujemy gdy mówimy o tym że się z czymś lub kimś zgadzamy (indicativo) lub nie zgadzamy (subjuntivo):
Estoy de acuerdo que tienes mucho trabajo. Zgadzam się z tym że masz dużo pracy.
No estoy de acuerdo con lo de que tengas mucho trabajo. Nie zgadzam się z tym że masz dużo pracy.


9 . Gdy oceniamy w jakiś sposób czynność wykonywaną przez druga osobę (wyłączając przymiotniki mówiące o oczywistości i prawdziwości, patrz poprzedni punkt) np. es lógico (jest logiczne),  es posible (jest możliwe), es fácil (jest łatwe), es difícil (jest trudne), es raro (jest dziwne),  es normal (jest normalne), es necesario (jest potrzebne),  es mejor (będzie/byłoby lepiej), es conveniente/ (jest odpowiednie), es urgente (jest pilne), es importante (jest ważne),  es una pena (to szkoda). Lista przymiotników i przysłówków jest nieskończona, w jakikolwiek sposób (inny niż mówiący o tym że coś jest prawdziwe) będziemy oceniać czynność wykonywaną przez innych, musimy zastosować subjuntivo, niezależnie od tego czy zdanie będzie twierdzące lub przeczące. Pamiętajmy o tym że pomiędzy przymiotnikiem i formą subjuntivo musi znaleźć się que:
 (no) es/me parece + lógico/posible fácil /difícil/ raro/ normal/ necesario/ mejor/ conveniente/ urgente/ importante/ una pena + que + subjuntivo
Es necesario que me digas todo. Jest potrzebne żebys powiedział mi wszystko.
Es raro que no vayan a la escuela. Dziwne jest że nie idą do szkoły.
Subjuntivo możemy użyć tylko wtedy gdy ocena poprzedza czasownik:
No van a la escuela. Es raro. Nie idą do szkoły. To dziwne.

Gdy zdanie nie odnosi się do żadnej określonej osoby, po przymiotniku lub przysłówku używamy bezokolicznika:
Es necesario ahorrar el dinero para el futuro. Jest potrzebne (należy) oszczędzać pieniądze.
Es cruel matar animales. Zabijanie zwierząt jest okrutne.

10 . Używamy subjuntivo razem z czasownikami typu irritar (irytować), molestar (męczyć), gustar (lubić), dar asco (brzydzić), fascinar (fascynować) i wiele podobnych które mogą nam posłużyć do dokonania oceny czyjegoś zachowania.
Me/te/le/nos/os/les +  gusta/ molesta/irrita/fascina + que + subjuntivo
Me molesta que escuches la música por la noche. Męczy mnie że słuchasz muzyki w nocy.
Me irrita que hables tanto. Denerwuje mnie że tyle gadasz.
Pamiętajmy że subjuntivo używamy użyjemy wtedy gdy odnosimy się do czynności wykonywanej przez drugą osobę, nie samej osoby:
Me irrita el chico que habla tanto. Denerwuje mnie ten chłopak co tyle mówi.

Pamiętajmy też o tym że jeśli ocena jest dokonywana przez osobę która sama wykonuje daną czynność, użyjemy bezokolicznik:
Me/te/le/nos/os/les + gusta/molesta + infinitivo
Me gusta bailar. Lubię tańczyć.
Me cansa trabajar. Męczy mnie praca.

11 . Przy pomocy form subjuntivo możemy przeczyć prawdziwości danych faktów, dlatego też pojawia się po czasownikach creer (sądzić), suponer (przypuszczać), pensar (myśleć) gdy przed tymi właśnie czasownikami  pojawia się przeczenie no.
No pienso/supongo/creo + que + subjuntivo:
No creo que venga. Nie sądzę że przyjdzie.
No pienso que sean inteligentes. Nie myślę że są inteligentni.
Gdy zdanie jest twierdzące oczywiście używamy trybu indicativo:

Creo/pienso/supongo + que + indicativo
Creo que tienes razón.Uważam że masz rację.
Creo que no vendrá. Myślę że nie przyjdzie.

12 . Gdy nie znamy lub nie wiemy czy istnieje osoba lub rzecz której cechy wymieniamy. Mówiąc o hipotetycznej osobie lub rzeczy.
rzeczownik+ que/donde + subjuntivo:
Busco una persona que hable chino. Szukam osoby która mówi/mówiłaby po chińsku.
Quiero ir a un restaurante donde haya  buen vino. Chcę iść do restauracji gdzie jest dobre wino.

Gdy mówimy o kimś lub czymś konkretnym i znanym, używamy trybu oznajmującego:
Nombre + que/donde + indicativo
El chico que sabe tocar el piano. Chłopiec który potrafi grac na gitarze.

Ćwiczenia

Uzupełnij czasowniki z nawiasów wstaw w formie subjuntivo, indicativo lub bezokolicznika:


Es nesesario ……………………. (ahorrar) para el futuro.
Es importante que ………………………. (tú/ahorrar) para el futuro.
Mi hermana ……………………….. (hablar) polaco.
Me ………………………….. (gustar) bailar.
No me gusta el chico que ………………………… (estar llorando).
No me gusta que ……………………………….. (estar llorando) ese chico.
Creo que ……………………………. (tener,ellos) mucho dinero.
Quiero que …………………………………. (bailar,tú).
Es necesario que …………………………….. (leer, ellos).
¿Para qué ………………………………. (querer, usted) el cuchillo? -Para ……………………………. (cortar) las verduras.
¿No es verdad que ………………………………… (tener) una novia?
Os deseo que …………………………. (ser, vosotros) felices.
No es cierto que tus vecinos …………………………………… (ganar) las elecciones.
 Vamos a volver a casa antes de que …………………………………… (venir) tu madre.
¿Qué le …………………… (pasar) a Miguel? –No …………………… (saber,yo), quizás …………………. (tener) problemas.
………………………. (ser) una pena que no …………………………………. (poder, vosotros) ir al cine con nosotros.
Me parece cruel que todavía ……………………………………….. (matar, ellos) los animales.
Busco un lugar donde …………………………………. (poder,yo) descansar.
Creo que no ……………. (ir,él) a venir.
No creo que …………………………. (venir,vosotros).
Que ………………………….. (tener,ustedes) buen viaje.
Espero que tus sobrinos que ………………….. (estar) tan parcos al hablar me ……………………………. (llamar,ellos) y me ………………………………… (explicar,ellos) lo que ………………………. (haber) pasado.
Los enfermos ……………………. (tener) que esperar muchas semanas para una consulta. Eso no ……. (ser) justo.

Odpowiedzi:


Ahorrar; ahorres; habla; gusta; está llorando; esté llorando; tienen; bailes; lean; quiere, cortar; tienes; seais; ganen; venga; pasa, sé, tenga; es, podáis; maten; pueda; va; vengáis; tengan; están, llamen, expliquen, ha pasado; tienen, es.