piątek, 30 maja 2014

Jak mówić o obowiązku? (tener que, hay que, deber)

Język hiszpański oferuje nam kilka możliwości aby mówić o obowiązkach. Jednym z ważniejszych sposobów jest konstrukcja tener que + infinitivo którą tłumaczymy jako musieć coś zrobić:
Czasownik tener musi być odmieniony w jakiejś osobie. Pomiędzy nim a bezokolicznikiem, który mówi jaką czynność musimy wykonać, wstawiamy que:
Tengo que trabajar. Muszę pracować.
Tienes que trabajar. Musisz pracować.
Tiene que trabajar. (On/Ona/Pan/Pani) Musi pracować.
Tenemos que trabajar. Musimy pracować.
Tenéis que trabajar. Musicie pracować.
Tienen que trabajar. Muszą pracować. (oni/one)

Kolejną możliwością jest użycie czasownika deber. Jest to łagodniejsze określenie i tłumaczylibyśmy je jako ‘mieć powinność’ (czujemy że powinniśmy coś zrobić ale nie jest to tak silny przymus jak w przypadku tener que):
Debo estudiar. Powinienem się uczyć.
Debes estudiar. Powinieneś się uczyć.
Debe estudiar. Powinien/Powinna się uczyć.
Deber jest czasownikiem regularnie odmieniającym się dlatego poprzestałem na odmianie liczby pojedynczej, resztę odmiany mam nadzieję że znacie.

Ostatnią strukturą z tych najczęściej używanych jest hay que + infinitivo. W tym przypadku nasze słowa nie są kierowane do konkretnej osoby ale do ogółu. Konstrukcja ta jest używana w komunikatach publicznych i instrukcjach:
Hay que estudiar. Należy się uczyć.
Hay que trabajar. Należy pracować.
Forma hay jest nieodmienna, zresztą nie byłoby potrzeby żeby ją odmieniać skoro konstrukcja hay que + infinitivo nie mówi o nikim konkretnym.

Polecamy również:

4 komentarze:

  1. Świetny blog. Na pewno będę częściej wpadać.
    A teraz, nie pozostaje mi nic innego, jak zrobić notatkę z tego wpisu do zeszytu ;)
    - Agata B.

    OdpowiedzUsuń
  2. Dzięki Wielkie !
    Teraz już wiem wszystko
    P.S Świetny blog !

    OdpowiedzUsuń
  3. co znaczy po polsku tendran que ?

    OdpowiedzUsuń